Büyüdüm benn, çocuk oldum!!

Bu cümle şu sıralar bizim ufaklığın dilinden hiç düşmüyor..

Sabah ablayı okula gönderip,kapıyı kapatıyoruz.. Ben büyüdüm artık, okula gitcemmmm...

Acele bir yere yetişmemiz gerek. İpekcim ben seni kucağıma alayım mı annecim, biraz hızlı olmalıyız.. Büyüdüm benn,çocuk oldum, bak koşuyorum..

Yollarda tehlikeli işler peşindeyken, İpekcim gel buradan yürüyelim, orası biraz tehlikeli görünüyor.. Büyüdüm benn, çocuk oldum, düşmem artık.

Sabırsız anne merdivenlerden inerken, annecim kucağıma almamı ister misin? Hayır, ben büyüdüm kendim iniyorum..

Banyo zamanı soyunurken, ben büyüdüm, çocuk oldum, artık hiç ağlamıcammmm..

Ablanın odasında tokaları karıştırırken, Nazlı'ya yakalanıp İpeekkk, hepsini dağıtmışsıınn nidasına, ben büyüdüm ablaaaa diye ağlayarak kaşılık veriyor:)

                                                  Yaz ortası organik tarımla uğraşırken..


Büyüdü de cidden, 2 yaşa bir ay var artık.. 'Artık sen büyüdün' cümlesini hiç kurmadım ben. Çok ciddi bir abla taklitçisiyiz, kendisi bizzat bu şekilde yaşamının içinde öğreniyor olabilir, babannesinin öğlen masallarının içine serpiştirilmiş cümlelerden de öğrenmiş olabilir. Tam bilemiyorum kesin kaynağını ama bir yanım bu büyüme olayını desteklese, bu cümlelerle çok eğlense de, bir tarafım, hop neler oluyor, zaman nasıl geçiyor, neler kaçırıyoruz diyor sık sık.. Her iki çocuğumda da yaşıyorum bu duyguyu, zaman cidden hızlı geçiyor. Tadına varmak gerek her anın.

Şu sıralar hayatımızdaki çok büyük yenilikten de bahsedip kaçıyorum:) Yuvaya başlıyoruuuzzz.. Kolay gelsin bize:):)

ablan heep yanında..

Aklımdayken yazayım istiyorum, unutuyorum çünkü sürekli.. Birikmiş bir kaç diyaloğumuzla buradayız efendim..

Hafta sonu uyku saatleri biraz esneyen yavru pazar gecesi yatakta, anneyle birden fazla kitap okuması için pazarlıkta, uyumamak için türlü yollar aramakta, kaşındım,sıcak oldum, dur bi kardeşime bakıp geliiim.. En son sabrı taşmış, gözlerinden ateş çıkartan anneye son bir bakış..

        -Ooooffff. Her zaman annelerin kuralları olmak zorunda değil bu hayatta..



Ananne ve yavru puzzle başında, sırayla .. Nazlı uğraşan ananneyi izliyor..

    -Anannneee gözlerim yaşardı..

 Yavrum uykun mu geldi, ışıktan mı, gel bi bakayım..

   -Yok ananne, sen hızlı yapabildin ya, ben senin için söylüyorum..

Yatağına sorunsuz girmiş olan ve de cidden uykusu gelmiş yavru anneye sıkı sıkı sarılarak iyi uykular diliyor..
        - Anneeemm seni böle sıka sıka içime sokasım geliyor.



İpekle hastaneden döndük, kan aldırdık,zor oldu,çok ağladı yavrucak. Akşam da babası Nazlı'yı okuldan alıp eve gelirken anlatmış. Evde direk kardeşinin başına geldi Nazlı,
        -Uuuu, iki kolunu da mı acıttılar senin, bakiiimm, çok mu acıttılar.. Sen hiiç ağlama, ablan heep yanında, hep yanında olacak. Ama bazen okula gidebilir..

Dün Gece..

Annesine istediğini yaptıramayan yavru,
      Babaaaaaa, babaaaaaa,babaaaaaa nidalarıyla ağlar,bakar ses seda yok,daha yüksek sesle babaaaaaağğğğğ babaaaaaaağğğ babacııııııımmmmmm.

 Sonra ellerini gözlerine götürüp daha çılgınca ağlamaya başlarr
       Anneeeeee, offfffff, neden gözyaşım gelmiyoooooooo, uaaaaaaaaaa,uuuuaaaaaaaaaaa... Gözyaşlarım gelsin istiyorum...Anneeeeeeee.....

Nazlı Ananne ve Dedeyle..

Nazlı ananeyle mantı yapıyor. İkisi de ellerinde oklava bildiğin açıyorlar ki ben elime almamışım daha önce, yavru da çözmüş anneyi demek ki, diyor ki,
     
       Ananeee ben çok becerikliyim biliyor musun, böyle zor şeyleri bile yapabilirim, görüyorsun di mi, ama biliyor musun annem de her şeyi bilir..


Dedeyle puzzle yapıyorlar,aslında dede izliyor, yani sabrı yetse izleyecek, Nazlı her defasında başka bir şekilde tamamlıyor. Ama hep sırayla,bir en alttan başlıyor, bir en üstten,bir yandan. Dede de geleneksel tabi ki, ısrarla diyor ki önce köşeleri koyalım,sonra kenarlar.. Bir söylüyor, iki söylüyor, bir sonraki yapışta tekrar, biri söylemekten bıkmıyor,öbürü dinlememekten.. Ama en sonunda yavru patlıyor..
   
        Yaaa, dedeee, ben istediğim gibi yapmak istiyorum, istediğim sırayla yani..


Dedeyle ananne konuşuyorlar, Nazlı dedeye bir şey söylüyor..Dede bir saniye kızım, bir konuşmamız bitsin kızım diyor,devam ediyor ananeyle konuşmaya, yavru en son hafif kaşları çatık,

       Dedeeee, artık bana da bir umursa!

Yavrunun Pinokyo yaklaşımı

Pinokyo'nun sesli kitabını hediye etti bir arkadaşımız. Geçen akşam bir kaç kere dinleyip,bir kaç kere de bana okuttuktan sonra,kitabı kapattı. (Daha da okutmaz büyük ihtimalle, kitaplardaki olumsuz her şeyi reddediyoruz çünkü, yalan söyleme olayı bitirdi bizi). Çekmeceye koydu, yatağına yattı ve yorum yaptı..

           Anne , aslında bu Geppetto'nun bir çocuk yapmasına gerek yoktu, keşke karısını bulsaydı, o zaman zaten o canlı olurdu, periye falan gerek kalmazdı..

Anneee evlen..

Annee senin evlenmeni istiyorum ben
      Nasıl yani annecim, nasıl olacak o?
Yani gelinlik giyeceksin işte.
      E kiminle evlenicem annecim ben?
Babamla tabi kii
      Annecim biz evliyiz ya zaten.(Anne hiiiç birşey anlamaz,saf saf kendince anlatmaya çalışır)
Ya ben istiyorum,siz evlenin ben kırmızı sandalyelerde oturayım..(ağlamalar başlar, ne diyeceğini bilemeyen anne, sakinleştirmeye çalışır, kapının önüne gidilmiştir,evlenmeye gitmek için kapı açılmaya çalışılır)

Nazlı dikkat dağıtma yöntemi ile zor sakinleştirilir, unutur ya da unuttuğu sanılır. Aynı akşam babannesine anlatırken anne kulak kabartır..
     Babanne, ben anneme evlen dedim.
          Aaa neden öyle dedin?
     Çünkü babanne ben kardeş istiyorum, bazen sıkılıyorum,oyun oynarız,onu uyuturum,minik olur kucağıma sığar........daha bir çok şey.

      Yavrunun mantık böyle, insanlar evlenir çocukları olur..

      Şifreli anlatım, ima, dolaylı yoldan isteme ya da eğitimsizlik:)) artık kim ne derse, ben ciddi ciddi şaştım kaldım yavruya.

      Amaa bu dolaylı isteği ciddiye aldım mıı,yo yo yo hayırrr hayır almadım.

Bu Sabah

Anneee, okula gitmek zorunda mıyız?
      Evet tatlım, tatil bitti.
Bak anne benim bir fikrim var, bir gün okula gidelim, iki gün tatil yapalım, bir gün okula gidelim, sonra yine tatil. Çok güzel olur bence, hı, ne dersin?


Anneee kucak.(Apartmanda merdivenlerdeyiz)
       Annecim, artık büyüdün ya, elele inebiliyoruz merdivenlerden.
Evet biliyorum, ama önceki geçen gün ayağımı burkmuştum ya, şu an biraz acımaya başladı sanırım.

Nazlı Şaşırtıyor-1

Anneannesiyle oynuyorlar,hoplamalı zıplamalı bir oyun.
-Ananneee şöle yapcaksın
-...
-Yaa öyle değil,şöylee
-Kızım benimki olmuyor ki öyle..
-Ananne bunu nasıl yapamıyorsun,hiç anlayamıyorum.


Banyodayız,ellerini yıkıyor,onu izlemeye bayılıyorum ya,böyle acaip kanım kaynıyor,sıkıştırasım falan geliyor ama o böyle meşgulken benim dışavurumum şöyle oluyor.
-Ayyy ben sana bayılıyorum,tatlım canım bebeğim,sen annenin nesisin,söyle bakalım,ne-si-sin?(Yavrum benim,bu soruyla çok karşılaşıyor,normalde aşkı,balı,canı,kuzusu diye cevap veriyor.)
-Kuzenii (Kikirdiyor).Off anne ya bu soruyu hep soruyosun çok komiksin sen yaaa,biliyosun ya.

'''Büyüyor tamam da ben bu mantıksız ama çok içsel sorularımdan vazgeçmek istiyor muyum ki..'''