Dede ve Sanat

Dedemiz yağlı boya resim yapıyor.. Nazlı da onu seyretmeye bayılıyor, bebekliğinden beri.. Beraber resim de yapıyorlar ara ara.. Bu son çalışması diyelim.. Dedemiz anlamlı bir şeyler çıkarsın diye beklemiş olabilir amaaaa bizimki özgün çalışıyor... Dedesi kadar yetenekli mi bilinmez ama gösterdiği özene dikkat çekerim bir de yerim ben yavrunun bu odaklanma şeklini..

Nazlı'nın dedeye sorusuyla bitirelim yazıyı, elinde okulda yaptığı bir çalışma,
        Dedeee sen sanatçısın ya, senin bakman ve de söylemen lazım güzel olmuş mu diye..

Kes-Yapıştır

Bugün tatildi ya, Ankara karlar altında ya biz de Nazlıyla genel olarak evdeydik. Bir ara çok sevgili ekmek teknemize gittik ama baktık ki bugün hava sadece bizim değil herkeslerin dışarıya çıkmasına engel olmus, gelen giden yok, yavruyu da oyalamak zor küçük alanda,kendimizi tekrar eve attık.

Bütün gün yapıştırdık, kestik yapıştırdık, boyadık yapıştırdık, yuvarladık yapıştırdık, tutkal,bant,magnet hepsini kullandık,kapılara,buzdolabına,dolaplara her yere yapıştırdık.. Önce yavru kendi kesti yapıştırdı, sonra anne kesti yavru yapıştırdı,sonra boyaya bulandık,en son pamuklandık,temamız genel olarak gündemimiz de olan kış ve kardı.
İşte eserlerimiz...

Burada dikkati kardan adamın ayakkabılarına çekmek isterim,yavrunun özel isteği.Bir de sokak lambaları, biri kısa biri uzun olmalıymış..

Bizim çocukluğumuzun pamuktan karları ve kardan adamı, herhalde ilkokul bitene kadar her kış mutlaka bir kere yapılırdı, Nazlı kız da çok sevdi, hali hazırda onlarca kar tanemiz var,bakalım ne zaman nereye yağacaklar..

Ve rengarenk ellerle günün en mutlu anı. 

Bu eserin maalesef fotosu yok,çünkü kağıt kuruyamadan yırtıldı.

( Yarın da tatilmiş, niyetim yavruyla işe gitmek, oyalayamadığımı düşünüyordum ya, kesin oyalarım,evdekinden daha kolay oyalarım, yazınca farkettim, bence oyalarım..)